จะเริ่มยังไงดีครับ

ถ้าแท็กผิดห้องก็ขออภัยด้วยนะครับ  เรื่องมีอยู่ว่าผมก็เป็นคนธรรมดาหนึ่งคนทำงานหาเช้ากินค่ำ  แล้วผมก็มีแฟนหนึ่งคนอยู่ด้วยกันมาเกือบจะ10ปีได้แล้วครับ ตอนเจอกันครั้งแรกเธอทำงานอยู่ร้านแว่นแห่งหนึ่งแถมรามคำแหงครับ ผมก็ขายแผ่นซีดีหวังเพลงเกมส์อยู่แถวนั้น แฟนผมก็ชอบมาซื้อแผ่นเพลงบ้างซี่รี่บ้างอยู่บ่อยๆจนเราเริ่มคุยกัน สนิทกันจนพักหลังๆในตอนนั้นจะชอบเห็นแฟนผมออกจากหอพักมาดึกๆแล้วไปนั้งฟังเพลงคนเดียว แถวๆ กกท.(หน้าสนามกีฬาหัวหมาก) ผมว่ามันแปลกๆก็เลยไปนั้งเป็นเพื่อนอยู่บ่อยๆ จนได้เรื่องว่าแฟนผมนั้นจริงๆแล้วก็มีแฟนอยู่ แต่ว่างอยู่ห่างๆกัน จนเธอก็ไม่แน่ใจว่ายังใช่แฟนอยู่มั้ย แล้วเธอก็เลิกกับเค้าไปแล้ว เธอบอกกับผมแบบนี้ สุดท้ายเราก็ลงเอยตกลงเป็นแฟนกัน แต่สิ่งที่ไปคาดคิดก็เกิดขึ้น ที่แฟนผมเคยบอกว่าเลิกกับแฟนคนเก่าไปแล้วนั้นเธอโกหกครับ แฟนเก่าเธอนั้นมาตาม แล้วทุกครั้งที่เธอบอกว่าขอกลับบ้านต่างจังหวัดทุกอาทิตย์ จริงๆแล้วแฟนเธอมาหาครับ ผมกลายเป็นชู้เค้าซะงั้น
ผมก็ไม่ยอมครับทีนี้ สุดท้ายก็มีปากเสียงกันทั้งหมด มีเรื่องทะเลาะกับแฟนเก่าของเค้า และทางพ่อแม่ของแฟนผมด้วยเค้าก็ไม่ชอบผมเพราะผมเป็นชู้ของลูกเค้าทั้งๆที่ผมไม่ได้ตั้งใจและไม่รู้เรื่อง สุดท้ายผมก็ให้แฟนผมเลือกจะเอายังไง สรุปคือเธอเลือกที่จะอยู่กับผมครับ ซึ่งผมก็โอเคแล้วจะไม่รื้อฟื้นเรื่องราวเก่าๆทั้งหมด เราก็อยู่ด้วยกันมาเรื่อยๆทำงานปกติใช้ชีวิตคู่กันปกติ มีปากเสียงบ้างแต่ก็ไม่หนัก แต่ก็มีที่แรงจนเธอต้องออกไปอยู่ข้างนอกสักพักก็กลับมาจนมีอยู่ ครั้งหนึ่งแลกเป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายสำหรับผมคือผม แอบมีกิ๊กครับ แฟนผมจับได้ผมไม่พูดไม่เถียงไม่อะไรเลยผมยอมรับผิดทุกอย่าง เธอด่าผมทั้งน้ำตา ผมก็ได้แต่กอดแฟนผมเอาไว้ กลัวว่าเธอจะหนีไปที่อื่นอีก กอดเธอไว้จนเธอหลับ พอเธอหลับผมแอบกราบเท้าเธอแล้วขอโทษในสิ่งที่เกิดขึ้น ยังไงผมก็เลือกแฟนผมอยู่แล้วครับ ผมรักแฟนผมมาก หลังจากนั้นผมก็เลิกยุ่งกลับกิ๊กผมตัดขาดโดยสิ้นเชิง ผมนี้เลวเนอะ แต่ยังไงผมก็ไม่สนอะไรครับผมเลือกแฟนผมอยู่แล้ว แล้วเรื่องก็ผ่านไป ผมไม่ยุ่งหรืออะไรกับผู้หญิงคนอื่นอีกเลย มีพูดแหย่กับแฟนเล็กน้อยแต่ก็แค่เรื่องล้อเล่นกับแฟน ชีวิตก็อยู่ดี มีอุปสรรคการใช้ชีวิตคู่บ้างการงานการเงินเอยมาประปราย แต่ก็ผ่านกันมาได้ จนถึงทุกวันนี้ แล้วอยู่มาวันหนึ่ง ผมไม่ได้เอะใจหรืออะไรเลย ผมไปทำงานต่างจังหวัดแต่ได้กลับมาบ้านทุกอาทิตย์ครับ เพื่อความสบายใจขอแฟนว่ากลัวผมเกเรอีกผมเลยให้ ถือบัตรเอทีเอ็มผมไว้แล้วเอาบัตรเธอมาใช้เพราะในบัตรแฟนผมจะไม่ค่อยมีเงินในบัญชี โดยเธอจะโอนให้ผมวันละ200บาททุกวันครับ ผมก็ต้องไปกดตังทุกวันไม่งั้นไม่มีใช้ครับผมก็ทำแบบนี้มาเรื่อยๆ จนจบทิปงานต่างจังหวัด ก็อาศัยกรุงเทพกับแฟนปกติ จนวันที่เกิดเรื่องคือ เช้าวันนั้นผมก็ไปทำงานปกติ แฟนผมก็ออกไปทำงานปกติ จนตกเย็นผมกลับมาที่ห้องแฟนผมยังไม่กลับเพราะเลิกดึกเหมือนเช่นเคย แต่กลับโทรเข้ามาว่า เตี๊ยเค้ากลับมาอยู่บ้านแล้วนะ เค้าว่าเค้าอยู่กับเตี๊ยเค้าไม่เป็นตัวของตัวเอง แค่นี้นะเตี๊ยก็อยู่ของเตี๊ยไป ผมตอนนั้นงงมากครับ คิดหรือพูดอะไรไม่ออกครับ แล้วจากนั้นที่แฟนผมวางหูไป ผมก็ติดต่ออะไรไม่ได้ ขับรถไปตามหาที่สุพรรณบ้านแฟนก็ไปถูกแค่อำเภออู่ทองเพราะผมไม่เคยไปบ้านแฟนเพราะทางพ่อแม่แฟนไม่ชอบผม ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรผิด หนีผมไปทำไม ถึงว่าที่ห้องเราข้าวของเก็บไปเกลี้ยงผมก็ไม่ได้เอะใจอะไรเลย เพราะตอนเช้าก็ยังปกติถุกอย่างแหย่เล่นปกติ ยังหัวเราะด้วยกันอยู่เลย แล้วผมจะเริ่มจากตรงไหนครับทีนี้ ผมทำอะไรไม่ถูกเลยไปตามที่ทำงานก็ได้คำตอบมาว่าไม่ได้มาทำงานหลายวันแล้ว ตอนนี้คิดออกแค่ว่าผมกำลังจะปริ้นรูปแฟนผมแล้วไปแปะไว้ที่สุพรรณเผื่นใครเจอจะได้ติดต่อผมได้ ถ้าเจอแล้วไม่กลับมาผมก็จะไม่ฝืนครับ ผมแค่อยากรู้ว่าผมทำอะไรผิดหรอ แค่นั้น